 |
archeologie is een bron van informatie over het verleden, over óns verleden, “hier & toen” om het zo maar uit te drukken. Wie willen we geweest zijn? En hoe “weten” we dat? Archeologie levert informatie over |
| het gewone leven van vroeger, van Jan en Alleman, maar ook van de hele hoge en hele lage heren en dames. Het is een soort “aapjes” kijken en ook: “hoe deden ze dat vroeger zónder stroom, zónder alles wat we nu hebben aan gemakken? Waren ze slimmer omdat ze inventiever waren met de simpele dingen die ze hadden? Of waren ze dommer omdat ze nog niet hadden uitgevonden wat wij allemaal wel niet…?” |
| “Wie willen we geweest zijn” geldt ook voor het publiek. We kunnen elkaar beter begrijpen als we onze eigen achtergronden kennen, ook die van onze ouders en voorouders. Natuurlijk leven we in het heden en niet het verleden. We kunnen het verleden ook niet herleven, maar we kunnen er wel van leren. Vaak is dat nog erg leuk ook, voor zowel jong als oud. Publiek is vaak erg geïnteresseerd, want het verleden is iets heel eigens, het is heel dichtbij. En een laagdrempelige presentatie is dan een uitstekende manier om het verleden dichterbij te brengen. |
|
|
| Roeland Paardekooper is in 1970 als jongste van vier in Eindhoven geboren. Op jonge leeftijd werd hij actief in de Nederlandse Jeugdbond voor Geschiedenis (NJBG), zowel in het bestuur van de lokale afdeling (vanaf 15 jarige leeftijd) als op landelijk niveau in de Werkgroep Experimentele Archeologie (WEA). In 1982 begon de bouw van het Historisch OpenluchtMuseum Eindhoven, op korte afstand van de middelbare school van Roeland Paardekooper. Elk moment van zijn vrije tijd die hij niet aan huiswerk moest besteden, elk tussenuur zat hij ofwel op het terrein van dit “prehistorisch dorp” ofwel op een opgraving in de buurt van Eindhoven. Het waren de jaren van de eerste opgravingen sinds tijden binnen Eindhoven. Bij de bouw van de Heuvelpassage kon een doorsnee van de middeleeuwse stad opgegraven worden, vanaf het marktveld tot aan de slotgrachten van het stadskasteel. In die jaren is de aanzet gegeven voor de gemeentelijke archeologische dienst. |
| Roeland Paardekooper is in Leiden afgestudeerd in archeologie (prehistorie van Europa), met veel bijvakken in Amsterdam. Aan het eind van de middelbare school en in de eerste studiejaren kwamen ook de eerste internationale contacten: opgravingen in Duitsland en Denemarken, meebouwen aan Viking huizen en andere reconstructies in dezelfde landen, ervaringen met levende geschiedenis. De internationale belangstelling is daarna onverminderd gebleven. De op de middelbare school opgedane talenkennis werd uitgebreid met Deens en basiskennis in diverse andere talen. |
| Tijdens zijn studiejaren heeft Roeland Paardekooper ook ruime ervaring opgedaan in het runnen van de Wereldwinkel Leiden, samen met een groot aantal part time medewerkers. Inkoop, en leiding geven aan automatisering en personeelsbeleid waren zijn belangrijkste verantwoordelijkheden. |
| In 1991 leerde Roeland Paardekooper zijn huidige vrouw kennen, in studentenstad Leiden. Vanwege haar buitenlandse achtergronden leerde Roeland Paardekooper vanzelf ook wat makkelijker buiten de eigen cultuur kijken: wat in Nederland “altijd al zo gedaan wordt” blijkt soms ergens anders op een heel andere manier “altijd al zo gedaan”, soms met betere resultaten. |
| Vanaf 1982 heeft het Historisch OpenluchtMuseum Eindhoven Roeland Paardekooper eigenlijk nooit losgelaten. In 2004 verhuisde hij dan ook terug naar Eindhoven om een baan te aanvaarden op beleidsniveau. Daarmee was hij hier de eerste archeoloog in vaste dienst. In 2006 eindigde het dienstverband vanwege de overstap naar liveARCH, de coördinatie van een Europees professionaliseringsproject waarin het Eindhovense museum de projectleider is, maar dit heeft uitbesteed aan Paardekooper en van Valburg. |
| In de tussentijd is Roeland Paardekooper een deeltijd promotieonderzoek begonnen aan de University of Exeter. Dit betreft archeologische openluchtcentra in heel Europa en hun kwaliteit, archeologie en publiek dus. |
|
|
